"Інтарэсы Лукашэнкі і інтарэсы Беларусі зараз супадаюць". Фрыдман — аб бягучай павестцы

— Галоўны нацыянальны інтарэс Беларусі сёння заключаецца ў тым, каб вайна не перакінулася на яе тэрыторыю, каб Беларусь не стала эпіцэнтрам гэтага канфлікту, каб баявыя дзеянні не вяліся на беларускай зямлі і каб беларуская армія і беларускія вайскоўцы не былі ўцягнуты ў гэту вайну. На дадзены момант гэта, як мне здаецца, галоўны інтарэс краіны, — упэўнены гісторык і палітычны аглядальнік Аляксандр Фрыдман.

У эфіры Еўрарадыё ён разважаў аб супадзенні інтарэсаў Аляксандра Лукашэнкі і Беларусі, а таксама аб яго рэзка зменлівай рыторыцы.

— Так склалася, што інтарэсы Лукашэнкі і інтарэсы Беларусі зараз супадаюць. Такое бывае рэдка, але сёння інтарэс захавання яго рэжыму і інтарэс Беларусі, асабліва з пункту гледжання будучыні, апынуліся аднолькавымі. Лукашэнка разумее, што калі вайна прыйдзе на тэрыторыю Беларусі, гэта стане сур'ёзнай пагрозай для стабільнасці яго рэжыму. Таму, як мне ўяўляецца, ён робіць усё магчымае, каб гэтага не адбылося.

Іншая справа, што менавіта Лукашэнка стварыў такія знешнепалітычныя ўмовы і такую ступень залежнасці Беларусі ад Расіі — палітычную, эканамічную і культурную, — пры якіх пытанне аб тым, ці будзе Беларусь у канчатковым выніку выкарыстана ў вайне, ужо не залежыць выключна ад яго. Апошняе слова ў гэтай сітуацыі належыць не яму, — нагадвае гісторык.

Лукашэнка напалоханы заявамі Украіны, лічыць Аляксандр Фрыдман. Адсюль і настолькі разюча зменлівая рыторыка.

— Калі гаварыць аб падзеях апошніх тыдняў, то Лукашэнка відавочна імкнуўся да дээскалацыі на ўкраінскім напрамку. І, судзячы па ўсім, пэўныя вынікі гэтага ёсць. Ва ўсякім разе, у апошнія дні з боку Уладзіміра Зяленскага не гучала такіх жорсткіх заяў. Вядома, сітуацыя можа змяніцца ў любы момант, але пакуль украінскі бок хутчэй займае выжыдальную пазіцыю.

— У Кітаі ж для Лукашэнкі было асабліва важна заручыцца падтрымкай Пекіна. І неабходныя для яго словы аб незалежнасці, суверэнітэце і тэрытарыяльнай цэласнасці там сапраўды прагучалі. Лукашэнку прынялі прыхільна, на самым высокім узроўні. Кітай прадэманстраваў, што працягвае лічыць яго сваім партнёрам і мае намер захоўваць з ім адносіны і ў далейшым. Гэта менавіта тое, чаго Лукашэнка дасягнуў падчас візіту.

Іншая справа — што паследуе за гэтымі заявамі. Мне здаецца, было б памылкай лічыць, што падтрымка Кітая аўтаматычна здымае ўсе існуючыя рызыкі.

Залежнасць Расіі ад Кітая сапраўды вельмі вялікая. Аднак калі Масква ўсё ж палічыць неабходным выкарыстаць беларускія рэсурсы ў сваіх інтарэсах, то ў яе ёсць магчымасці зрабіць гэта нават насуперак волі Лукашэнкі, — папярэджвае Аляксандр Фрыдман.