Набліжаецца час жорсткіх рашэнняў у дачыненні да супрацы Лукашэнкі з Пуціным — эксперт | Навіны Беларусі

Прэзідэнт Украіны Уладзімір Зяленскі зацвердзіў для СБУ 40-дзённую кампанію ціску на Расію, мэтай якой з'яўляецца прымус Масквы да спынення вайны. Гэта адбываецца на фоне пастаянных удараў Украіны па Крыме. УСУ практычна ператварылі паўвостраў у востраў.

Адначасова ўвага Зяленскага прыкавана і да Беларусі. Ён запатрабаваў адключыць рэтранслятары, якія дапамагаюць наводзіць расійскія дроны. Даў зразумець, што ведае пра пастаўкі паліва арміі Расіі з Мазырскага НПЗ. Указаў на памежную інфраструктуру, якая можа мець і ваеннае значэнне для атакі Украіны.

Ваенныя аналітыкі сталі казаць пра новую ролю Украіны ў рэгіёне і пра пералом у ходзе вайны. Што азначаюць удары па Крыме і патрабаванні ў адрас Аляксандра Лукашэнкі? На гэтыя пытанні Еўрарадыё адказвае ваенны эксперт, аглядальнік групы “Інфармацыйны супраціў” Аляксандр Каваленка.

— Украіна зараз пачала аперацыю, якая накіравана на мінімізацыю пагроз з боку Крыма. Трэба разумець, што сам паўвостраў немагчыма вызваліць нейкім дэсантам або прамым ваенным умяшаннем. Таму зараз Крым у першую чаргу ізалюецца — для знясілення расійскай групоўкі, якая знаходзіцца на паўвостраве, і для таго, каб мінімізаваць яго ролю як транзітнага вузла для мацерыковай часткі поўдня Украіны. Менавіта для гэтага і быў створаны лагістычны лакдаўн, — сцвярджае эксперт.

Зрэшты, да вызвалення Крыма яшчэ далёка, папярэджвае Каваленка.

— Але само вызваленне Крыма магчымае толькі пасля таго, як Украіна вызваліць Херсонскую вобласць або Запарожскую вобласць. То-бок без вызвалення мацерыковага поўдня Украіны вызваленне самога Крыма становіцца надзвычай складанай задачай з вялізнымі стратамі. Украіна не гатовая ісці на такія страты.

Таму ўсё будзе адбывацца паступова, крок за крокам. Менавіта таму гэты працэс будзе расцягнуты ў часе. Якіх-небудзь хуткіх вынікаў у бліжэйшы час чакаць не варта, — кажа Каваленка.

40-дзённая кампанія па ціску на Расію немагчымая без ціску на Крым, і гэта новая стратэгія прымусу да перамоваў, якой раней не было, распавядае ваенны эксперт.

— 40 дзён ціску на Расію і Крым — гэта, безумоўна, адзін з элементаў гэтай стратэгіі. Кіраўніцтва краіны і прэзідэнт Украіны спрабуюць прымусіць Расію вярнуцца да дыпламатычнага шляху і пачаць весці нармальныя перамовы, а не так, як гэта адбывалася ў мінулым годзе, калі Расія размаўляла з Украінай выключна мовай ультыматумаў і фактычна патрабавала ад Кіева капітуляцыі.

Хоць сама Расія зараз знаходзіцца ў сітуацыі, калі блізкая да сур'ёзных праблем.

Такі ціск — знішчэнне расійскіх НПЗ, удары па нафтаперапрацоўчай галіне, па ўнікальных прадпрыемствах, лагістычны лакдаўн, стварэнне эканамічнага крызісу — усё гэта зараз маштабуецца настолькі, што, думаю, многія расійскія аналітыкі не маглі нават уявіць такога ўзроўню.

І далей гэта будзе толькі ўзмацняцца. Зараз мы бачым толькі вяршыню айсберга. Удары будуць пашырацца: будзе павялічвацца далёкасць палётаў, далёкасць паражэння і глыбіня атак. Памер шкоды, якую будзе несці Расія, будзе расці не проста ў разы, а на парадак, — упэўнены Каваленка.

Але пры гэтым ён не верыць, што Расія сядзе за стол перамоваў.

— Безумоўна, усё гэта ўплывае на далейшае развіццё падзей і павінна прымусіць Расію сесці за стол перамоваў. Але я думаю, што Расія ўсё ж не пойдзе гэтым шляхам, таму што для Пуціна гэта будзе азначаць дэманстрацыю слабасці. Ён баіцца, што ўсе ўбачаць яго слабасць.

Таму сілавыя сцэнары выглядаюць больш рэалістычнымі. Але гэтыя сцэнары будуць усё больш знясільваць Расію, не дазваляючы ёй не толькі весці наступальныя дзеянні, але нават эфектыўна абараняцца, — кажа эксперт.

У рамках новай стратэгіі Украіна запусціла паралельны трэк — ціск на Беларусь, сцвярджае Каваленка.

— Ціск на Беларусь — гэта таксама адзін з элементаў гэтай стратэгіі. Гэта ціск на краіну, якая можа стаць для Расіі магчымым плацдармам для далейшай агрэсіі супраць Украіны.